Anton Tsjechov’s De Meeuw transformeerde het Europese drama door melodrama te vervangen door psychologisch realisme en naturalistische subtiliteit. Gecentreerd rond artistieke ambities, onbeantwoorde liefde en familiaire conflicten op een afgelegen landgoed, vangt het stuk de stille schoonheid en het verdriet van het dagelijkse menselijke leven. De genuanceerde karakterdynamiek en de revolutionaire benadering van subtekst blijven een benchmark voor hedendaagse Europese regisseurs.
